Geïsoleerde werknemer: wat is de definitie?

Het geïsoleerd werken is strikt genomen geen risico. Toch is dit type werkcontext veel vatbaarder voor ongelukken. Gedrag en gewoonten zijn niet hetzelfde als je alleen werkt. Het is daarom moeilijker om een ongeval te detecteren en een alleenstaande werknemer te redden.

Daarom moeten alle werkgevers hun alleenstaande werknemers trainen en informeren over de procedure die moet worden toegepast bij een ongeval om te worden gered. De Arbeidswet verplicht de werkgever ook om hun bescherming te garanderen.

Werkgevers zijn verantwoordelijk voor de veiligheid en gezondheid van hun werknemers op het werk. De Arbeidswet geeft geen precieze definitie van een alleenwerker. Het is echter heel duidelijk over de maatregelen die moeten worden genomen om toezicht te houden op hun werk. Werkgevers moeten de risico's van hun alleenwerkers in kaart brengen om hun redding in geval van nood te garanderen.

Alleenwerk brengt extra risico's met zich mee. Wanneer medewerkers alleen werken, kunnen zij in een noodsituatie niet onmiddellijk hulp inroepen of snel worden opgemerkt. Daarom is het essentieel om de risico's zorgvuldig in kaart te brengen en een grondige risicoanalyse uit te voeren.

Mogelijke risico's zijn onder meer:

• Onwelwording: een medewerker wordt onwel en kan niet onmiddellijk hulp inschakelen.
   
• Ongevallen: een technicus werkt op hoogte en komt ten val of raakt gewond tijdens de werkzaamheden.
   
• Agressie: een medewerker werkt alleen in afgelegen of weinig bezochte gebieden en loopt een verhoogd risico op agressie of een overval.
   
• Verbale of fysieke agressie: een receptionist(e), baliemedewerker of onthaalmedewerker werkt alleen en krijgt te maken met agressief gedrag van bezoekers of klanten.

Een alleenwerker is niet altijd een werknemer die werkt in een risicovolle of extreem gevaarlijke baan. Elke werkgever moet dan verwijzen naar de definitie van CNAMTS. Ze identificeren dus al hun werknemers die in afzondering werken, buiten gehoorsafstand of zicht van hun collega's. We kunnen echter bepaalde sectoren identificeren die vaker met risico's worden geconfronteerd: technische diensten en onderhoud, industrie en logistiek, sociaal werk en vrijwilligerswerk, lokale overheden en verkooppunten.

U hebt al uw geïsoleerde werknemers geïdentificeerd. Vervolgens moet u een lijst maken van alle situaties die een risico vormen voor uw werknemers, of ze nu eenmalig of terugkerend zijn. Vervolgens moet je deze risico's voorkomen en je plan voor de bescherming van alleenwerkers implementeren.

Ook moet je een waarschuwingssysteem instellen dat is aangepast aan hun activiteit, zodat ze in geval van nood kunnen worden gered. Deze individuele bescherming gaat hand in hand met een geschikte reddingsorganisatie die beschikbaar en reactief is gedurende de periode dat ze alleen werken. Deze preventieve en organisatorische maatregelen zorgen ervoor dat je werknemers zo snel mogelijk gered kunnen worden.

Veiligheidsmaatregelen en organisatorische maatregelen zorgen ervoor dat je werknemers zo snel mogelijk gered kunnen worden.

Er zijn verschillende soorten alarmsystemen voor alleenwerkers. Je moet dus, met volledige kennis van de risico's en de context, een apparaat kiezen dat het goede verloop van de activiteit niet belemmert. Als je werknemer bijvoorbeeld het risico loopt om te worden aangevallen, moet je hem of haar een apparaat geven waarmee het alarm discreet kan worden geactiveerd.